is toegevoegd aan uw favorieten.

De nachtbruid

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

aansprakelijk zijn voor de menigte van afschuwelijke, doortrapt gemeene, snoode, en vuile of obscene illusies, die ons in den nacht bedriegen en die toch allen het onmiskenbaar teeken aan zich dragen van bedacht, verzonnen, met overleg en vernuft samengesteld te zijn, en daardoor een denkende geest, hoe laag-denkend dan ook, verraden? Kent ge den droom niet, waarin ge u schuldig weet aan moord, aan bloedigen moord uit hebzucht, aan diefstal, of aan beraming van moord en ophitsing er toe van onschuldigen, met al den gruwelijken nasleep van vrees voor ontdekking en leugen op leugen om haar te ontkomen? En stelt ge daar uw eigen ziel voor verantwoordelijk? Of meent ge dat het toeval zulke kunstig opgezette verwikkelingen scheppen kan?

Bedrog van deze soort was het dat mij prikkelde tot verontwaardigd verzet. De strijd dien ik overdag te voeren had tegen mijn lastige driften maakte mij ook des nachts op mijn hoede, en ik wilde mijzelven niet afschepen met de verontschuldiging dat de slaap onverantwoordelijk maakt.

Ik wist toch dat ik het zelf geweest was, ik Lodovico Muralto, een eerlijke, goed-willende kerel, die allerlei boosaardige, wreede en laaghartige dingen had gevoeld en gedaan in het droomleven van den nacht, en ik wilde het niet. En niet alleen de gemeenheid, maar ook dc