Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

eni levende. Zoo was het begrip »eer", met al zijn persoonlijke en sociale facetten, voor haar even vast, helder, zuiver-begrensd en onaantastbaar als een diamant. Dat het veranderlijk zou kunnen zijn, dat sommige eeuwen eervol hadden genoemd wat thans eerloos heette en omgekeerd, dat overpeinsde zij niet en naar de blijvende kern van het wisselende idee zocht zij niet. Zij had daardoor een sereniteit en een gemoedsrust die mij, in mijn verwarringen, soms zeer benijdenswaardig voorkwam. Zij had geen neigingen die zij verachtte, maar ook geen idealen die zij, als ik, gestadig terwille van het leven moest besnoeien. Dat een jonge vrijgezel als ik zich soms uitspattingen veroorloofde, dat was een feit waarover ze met een luchtigen Franschen pas heenstapte. Zinspelingen daarop verdroeg ze met een gemakkelijkheid die mij soms pijnlijk aandeed. De behoefte der Engelsche vrouwen om de illuzie van prématrimoniale reinheid in beide echtgenooten vol te houden scheen zij niet te voelen. En al erkende ik haar goed recht daarin, toch hinderde het mij, en verkoos ik Emmy's naïeve of voorgewende blindheid.

Maar ik begreep ook dat Eucia's toegevendheid in even strenge veroordeeling zou overgaan zoodra conventioneele grenzen werden overschreden. Wat een jong man vóór zijn huwelijk deed had in Latijnsche

Sluiten