is toegevoegd aan uw favorieten.

De nachtbruid

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

meer zoo naïef, broederlijk-oprecht tegenover de menschen, en zag geen kwaad in het spelen van zulk een rol met zoo goede bedoeling. Ik hield er mij ook volkomen toe in staat, en zwoer bij mij zeiven wederom een niet minder oprecht-gemeenden en ook niet minder broozen eed, dat ik haar een trouw en voorbeeldig gemaal zou zijn, en eigen geluk ten allen tijde zou achterstellen bij het hare.

Nu is ieder menschelijk persoon, naar de oer-beteekenis van dit woord, ook een masker, en er leeft geen mensch, al is hij nog zoo eenvoudig-oprecht, zoozeer uit-één-stuk, of hij heeft zich zulk een masker gemaakt, zulk een rol opgedragen, al naar zijn idealen van menschelijke waardigheid, van behoorlijkheid en fatsoen. En hij tracht zich, als hij 't eerlijk meent, in die rol in te leven, zoodat hij zelf kan gelooven te zijn wat hij voorwendt. Zoodoende, eigen of anderer fatsoens-ideaal nabootsend, bootseert en fatsoeneert hij zichzelven tot een persoon, die te meer gerespecteerd zal worden naarmate zij duidelijker, vaster en onveranderlijker is. Maar wil hij een masker vormen, een rol spelen, ver liggend buiten zijn eigen vorm-idealen en onbereikbaar voor de plasticiteit van zijn werkelijk wezen, dan faalt hij jammerlijk, heet een gluiper en een schurk, en is inderdaad een stumper.

Ik speelde dan ook tegenover Lucia niet een rol die