Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

de menschen en met mijzelven. Ik zag in, dat wat mij in broeder Michaël af keer-wekkende huichelarij had geschenen, niet anders was dan de brutale aanvaarding en stuitende goedkeuring van een droeve noodzaak waaraan elk diepdenkend mensch onderworpen is. Was niet Socrates een veel te verstandig man om te gelooven dat, indien er al een God der geneeskunde bestond die Asklepias heette, hij dit personage genoegen zou doen door een haan te kelen en te verbranden? Toch liet hij dit doen, tot dank voor de snelle werking van het vergif dat hem ombracht, dus in een moment waarin een wijs mensch gewoonlijk geen grapjes maakt of comedie speelt. Die arme haan van Socrates heeft mij menigmalen voor oogen gestaan, ook toen ik mijn boeken en microscopen, mijn kiemende zaadjes en groeiende Salamander-larven verliet om mij op te tooien voor de huwelijksplechtigheid. Ook de allerwijste mensch moet offeren aan de goden van zijn tijd.

Het was een mooie dag en een schitterend vertoon. Lucia's voorname familie was in voltallige schare en pronkenden dosch opgekomen, niet alleen de violette maar ook de vuurroode geestelijkheid was vertegenwoordigd, het straatpubliek van Como stond als bij een vorstelijke aankomst van de landingsplaats onzer booten tot aan den dom geschaard, de kwajongens renden

Sluiten