is toegevoegd aan uw favorieten.

De nachtbruid

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Maar toen kwam een droom van geheel anderen aard, in merkbaar andere sfeer, waarin ik wandelde met mijn vader, terwijl hij zijn arm om mijn schouder legde, en schreide. Het was mij alsof hij zijn uiterste best wilde doen mij de teederheden te bewijzen die hij wist dat ik gaarne had, en waarmee hij gewoonlijk zoo karig was.

Ik herinnerde mij niet dat hij dood was en ik liep wat verlegen naast hem, als 't kind dat onverwacht méér krijgt dan waarom 't gevraagd heeft. Om hem nu ook van mijn kant een plezier te doen ving ik een fraaien vlinder, een prachtige droom-vlinder met wonderlijke blauwe arabesken op de vleugels, en ik zei een Latijnsch woord, om hem te laten zien dat ik de soort kende. Het woord herinner ik mij niet meer en het was ook maar droom-Latijn, dat is te zeggen: onzin. Maar mijn goede bedoeling was hem blijkbaar duidelijk en hij wees op de wonderbare vleugel-teekening en zei iets van «plasmodie» of een dergelijk woord, even onzinnig als mijn soort-naam. Maar in den droom is er een gansch ander verband tusschen ziel en woord, en men kan wijze bedoelingen verstaan uit onzin en ook gedachte wisselen zonder woorden, — en ik wist toen, en ook na 't ontwaken, zeer goed dat mijn vader mij wilde doen denken over de wijze waarop die vlindertooi gevormd was.