is toegevoegd aan uw favorieten.

De nachtbruid

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

gezicht vari een dierbaar mensch weerom ziet en zich verbaast hoe het herinneringsbeeld er van zoo gansch verflauwen kon.

De machtigste en zwaarste waan der menschen van dezen tijd, die hun voortstreven verlamt, als verstarrende ijzel de teedere bloesems hunner jonge, groeiende wijsheid neerbuigt en breekt, en wreede, steile muren opstelt tusschen hart en hart, tusschen groep en groep — dat is de waan dat in dezen strijd tusschen geloof en ongeloof uitspraak gedaan kan worden door iets dat zij Rede noemen en dat het Ware Woord tot wapen heeft. Maar de Rede gebiedt alleen in het rijk van verbeelding, in het rijk van woord, van taal, van schema en symbool. In het rijk der ervaringswerkelijkheid is niet Rede wat wij Rede noemen, en alleen de jonge mensch en het kinderlijke volk, als dat van Oud-Athene, verwart rede met praten, heeft één woord voor spraak en Rede, en ziet in den Logos het werkelijke, en in het logische het waarachtige, verwachtend dat geduldig redeneeren wel tot de werkelijkheid zal voeren. Maar is vader Plato niet zelf het dichtst aan de werkelijkheid gekomen waar zijn logos het meest onlogisch is?