is toegevoegd aan uw favorieten.

De nachtbruid

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

bereikte was niets bizonders, niets dan hetgeen ieder als van zelf sprekend verwachtte. Ik heette een goed echtgenoot en vader, maar niemand wist welke geweldige inspanning het mij kostte, en hoever ik dan nog te kort schoot, en niemand zou het geloofd of mij sympathiek begrepen hebben.

Toen het mij gelukt was mijn vader in den nacht op te roepen, en ik dus wist dat ik deze macht bezat, toen werden de nachten, waarin ik tot de heldere droomsfeer doordrong, mij des te gewichtiger.

En toen ik Emmy gezien had, in de gewone droomwereld, in de sfeer der gestorvenen, maar zonder dat ik zelf bij klaar besef was, toen was des morgens mijn eerste gedachte haar op te roepen, zoodra de sfeer van heldere waarneming zich voor mij opdeed. En met groote spanning wachtte ik zulk een nacht af, en morgen aan morgen was ik teleurgesteld en verdrietig, als de helderheid niet gekomen was. Want, zooals ik reeds zeide, soms blijft die waarneming maanden weg, en zijn de droomen van de gewone, verwarde, onbeteekenende soort. Dan, op eens, door onverklaarbare oorzaak, dagen de goede, gelukkige en heldere waarnemings-momenten drie, vier nachten achtereen.

Eindelijk kwam toch die zegenrijke nacht waarin mijn voornemen op de volkomenste wijze ten uitvoer werd gebracht.