is toegevoegd aan uw favorieten.

De nachtbruid

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

waarnemingen niet enkel eigen verbeeldings-scheppingen zijn, maar een wereld betreffen waarmee ook anderen in verbinding staan, en die een eigen wezen heeft. Er was wel overeenstemming tusschen door mij in den nacht vernomen woorden en dingen, en hetgeen, onbekend aan mij, in 't waakleven was voorgevallen. Maar ik had die bewijzen niet noodig. Het primaire gevoel van zekerheid is een gevoel, dat men krijgt door ervaring. De mededeeling van dat gevoel langs redelijken weg is een illuzie, die nooit bestaat of bestaan heeft. Men deelt elkander primaire zekerheden mee langs intuïtieven en suggestieven weg, niet door bewijzen. Al waren mijn bewijzen klaar als kristal en vast als rots, de onwillige zou ze gemakkelijk weg-redeneeren. Terwijl alleen zij die door herhaalde en herhaalde waarneming volle zekerheid gewonnen, ook de beteekenis van het waargenomene kunnen schatten. Want wat ik waarnam is als het kleine vonkje uit het gewreven stukje barnsteen, als het samentrekken der doode kikvorschspieren dat Galvani opmerkte, een klein fenomeen dat de ongeloovige bespot, maar waarin de wijze de kiem ziet van nieuwe, nooit-vermoede begrippen en daden.

Van af dien nacht, toen Emmy, op mijn roepen, mij als bruid verscheen, heb ik vele jaren lang een dub'oei-

16