is toegevoegd aan uw favorieten.

De nachtbruid

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

curisme voortzetten. Het moge in de diplomatie met fijne vormen en op groote schaal toegaan, het blijft toch niet anders dan een vrij kleingeestig geharrewar om 't meeste voordeel, om 't grootste brok. Iets opmerkelijks ligt daarin dat de diplomaat niet direct om -eigen voordeel vecht, maar zich vereenzelvigt met den staat dien hij vertegenwoordigt. Maar welk mensch vecht om een werkelijk eigen voordeel, en niet om een ingebeeld? Zoo is de ijver, de geestdrift, de voldoening van den diplomaat meestal dezelfde als die van den speler, die houten figuurtjes op en van een bord zet, en zijn vreugd vindt in het stichten en weder ontwarren van verwikkeling. Maar de ernstige mensch vraagt dan toch: tot wat goed is dit alles? Waarvoor werk ik en doe ik zooveel anderen voor mij werken? Mijn lijf dat ik met zooveel zorg in stand houd verwelkt, het koningshuis of de staat waarvoor ik vecht «n mij inspan, gaat eenmaal toch onder, — en al vocht ik niet voor mijzelf, noch zelfs voor mijn staat ■en volk, maar voor nog hooger ideaal, de menschheid, zal die dan ook niet eenmaal afsterven, als de aarde verdroogt en onbewoonbaar wordt?

Deze vragen moeten beantwoord worden, want het is niet waar dat het in den aard des menschen ligt zonder hun beantwoording getroost en ijverig voort te werken. Neen, als hij thans nog zonder antwoord