is toegevoegd aan uw favorieten.

De nachtbruid

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

nemingswijzen van ons wezen dat noch ruimte beslaat, noch plaats inneemt, het ego dat noch hier is noch daar, dat was voor mij een gewoon feit geworden, waarmede de vertrouwdheid al mijn denken beinvloedde. Dat ik, zonder mij te verplaatsen, in een totaal andere wereld kon terechtkomen, in vele werelden, allen met een eigen ruimte, allen met dezelfde evidentie van werkelijk bestaan, allen vol leven, vol sensaties, vol schoonheden en verrukkingen, — dat werd voor mij een zaak van eenvoudige ondervinding. En niemand die 't van hooren zeggen heeft, kan beseffen hoe anders en veel dieper de ondervinding werkt.

Daarbij bleek de eeuwige fout der menschelijke fantasie om terstond naar het volkomene, volmaakte te willen vliegen. Al het gebrekkige verbeeldingswerk der menschen zondigt door het te mooi willen maken van zijn scheppingen, door het aanbrengen eener ziellooze perfectie, zooals die de menschelijke kunst bij 't verval na eiken bloeitijd toont. De onzinnelijke wereld is niet vol pure verhevenheid en ongemengden adel. Ik wandelde daar niet steeds in Elyseesche velden, verdiept in vloeiende gesprekken over gewichtige vragen met schimmen van edele gestalte en waardig gebaar. Als al het werkelijke is het werkelijke van 't generzijdsch ongedacht grillig, vol verrassing en vol ontgoocheling, maar in het gansc'ne verkwikkender en