is toegevoegd aan uw favorieten.

De nachtbruid

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

gemeenschappelijke vreugde, wanneer ik toch innerlijk hoopvol ben en mij op den goeden weg weet.

Maar armoede, ontbering, gebrek, ellende, droefheid en vereenzaming zijn geen goede gidsen naar een beter leven, en gesmoorde neigingen geen goede reisgezellen.

De gelukswil kan in sommigen onzer wel zóó fel branden dat haar vlam door alle opgeworpen leed des te hooger heenslaat, maar de vreugde-vonk moet zichtbaar blijven gloeien, en de heilige lamp der blijheid brandend te houden is aller menschen eerste plicht.

'tls waar dat de mensch menigmaal getoond heeft geen weelde te kunnen verdragen, en uitbarstte in zotheid als het kind, wanneer de overvloed kwam na lange ontbering. Maar rijkdom is de eenige voedingsgrond voor den bloei der schoonheid waartoe wij ons bestemd voelen, in navolging van verhevener Leven.

In het land der weelde alleen kunnen wij het spel der schoonheid spelen dat onze eenige bestemming is, en ons wezen vereent met Gods wezen. En als wij de weelde niet verdragen, dan behooren wij ons er in te harden.

Die ons schiep leidt ons aan den band der vreugde, een andere schakel tusschen Hem en ons is er niet. Al gaat de weg door droeve duisternis, een roepstem van zaligheid blijft voor ons uit gaan. Dat is onze wil en Gods wil, oneenigheid is maar misverstand.