is toegevoegd aan uw favorieten.

De nachtbruid

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

uit te scheppen, bepaald tot het geperfectioneerd menschelijke? Is de eenigste conceptie van een bovenmenschelijk wezen niet altijd geweest de onmogelijke van een mensch met vleugels? Toch weten we, dat er hooger wezen is, hooger leven, met hooger schoonheid, maar heldere overweging moet ons ook leeren dat hun gestalte onwaarneembaar en onvoorstelbaar blijft zoolang ons waarnemingsvermogen en onze kennis niet in hooger sferen op thans geheel ondenkbare wijze is toegenomen, — en dat daarom alle hun toegekende gestalte, zelfs door Danteske fantasie gebeeld, een waan moet zijn.

Wel zag ik soms werelden en wezens, die hoezeer ze ook op de bekende en menschelijke geleken, mij toeschenen tot een geheel andere sfeer te behooren. Op een nacht droomde ik van de zee, maar het werd iets anders, een park, een landschap, bevolkt met vele wezens. Ik herinner me dat de grond bewegelijk was, als zeegolven, maar prachtig blauw, en met getijgerde plekken, hoog-geel getijgerd. Er waren ook boschjes en een menigte vroolijke, feestelijke, rijk gekleede menschelijke wezens. Het waren geen demonen, dat voelde ik, maar een soort menschen, gelukkige, weelderig levende menschen. Toen begreep ik dat ik op een andere planeet was, en hoewel nog niet volkomen bij helder besef, begon ik toch nauwkeurig op te letten.

17