is toegevoegd aan uw favorieten.

De nachtbruid

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

XX.

Ach, wat kon ik uitrichten, gevangen als ik was in de kooi van mijn deftige positie, mijn vast omschreven werkkring, mijn voorname connecties, mijn weelderig huisgezin, mijn reputatie en mijn geld? Hoe beter ik zag wat er aan de maatschappij ontbrak om den mensch tot hoogste ontwikkeling te voeren, des te meer voelde ik mij verlamd als ik iets wilde bijbrengen tot zijn bevrijding.

Ik voelde mij als op een schip in nood de schepeling, die het veilige water en de redding vlak bij ziet, hij alleen van alle, anderen, maar hij heeft niets te zeggen, hij weet dat hij niet geloofd zal worden, de discipline belet hem te spreken. Dan valt het moeielijker zijn plicht te doen aan hem, dan aan de anderen die blind voortzwoegen, gehoorzaam hunnen meerderen, zonder uitkomst te zien.

Ik zag hoe de menschen ellende leden door reusachtige misverstanden, die als groote nevelwolken de voi'ken omhullen en verwarren. Ik zag ze knoeien met