is toegevoegd aan uw favorieten.

De nachtbruid

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

hun taal en hun woorden als kinderen die voor 't eerst een verfdoos kregen, en hun kleeren, handen, en gezicht even bont besmeren als hun papier. En op dat knoeiwerk bouwen ze verdragen, met dat knoeiwerk bepalen ze wetten, en aldus knoeiende, morsende en vermorsende bereiden ze hun voedsel, kleeding en woning.

Uit verkeerd begrepen en gebruikte woorden ontstonden de bloedige waanzin der revoluties, de grimmige partij-woede, de nuttelooze slachtingen en redetwisten, en de onzalige verspilling van denk- en arbeidskracht. In blind geloof aan de rede en het ware woord vernielden de menschen elkanders en eigen lust en geluk, niet beseffend dat zij allen één zaak willen, waarvoor ze vele verschillende woorden gebruiken.

Ik zag hoe ze allen handelden onder den machtigen drang van het kudde-instinct, het groeps-gevoel, die heilige gave van Christus, waarborg voor hun macht en veiligheid, — maar tevens hoe ze allen meenden uit eigen zelfstandig overleg en redelijke overtuiging te handelen, tot hun jammerlijke verwarring en misère.

Ik zag de groepeering in arm en rijk, daar de heilzame drang naar weelde en overvloed bedorven en ontkracht wordt door het verwaarloozen van den liefdeband, zoodat de enkeling meent alléén weelderig te kunnen zijn en gelukkig, in een wereld vol ellendigen,