is toegevoegd aan uw favorieten.

De nachtbruid

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Dat was aan mijn adres, dacht ik. Ik maakte een kleine buiging en zei:

«Ik dank u voor uw waarschuwing, ik zal mijn best doen mij niets in te beelden, en u geen aanleiding tot voorzichtigheid te geven». —

Ze werd zoo diep verlegen, dat ik spijt van mijn gezegde had.

— «O u\» zei ze met allerliefsten nadruk, en naieve openhartigheid: «« heb ik heusch niet bedoeld! — voor u hoef ik niet voorzichtig te zijn. — Dat zag ik dadelijk!»

— «Wie weet, juffrouw Elsje, ik ben toch ook een donkere vreemdeling, en heel mooi Hollandsch spreek ik nog niet.»

— «U is geen vreemdeling voor me» zei ze weer zacht en ernstig.

Ik geloof dat wij toen een langen tijd niets zeiden en naar elkander keken, zonder dat in 't minst pijnlijk of beklemmend te vinden. Wij gevoelden beiden alsof de verantwoordelijkheid voor onze positie niet bij ons lag, maar bij Een die 't wel alles 't beste wist, waardoor wij veilig waren.

Eindelijk stond ze op en zei:

— «U wilt zeker uw kamer weer in orde gebracht. Hij is nog niet gebruikt na de laatste keer, en uw linnen heb ik bewaard.»