Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

— «Wist u dan dat ik terug zou komen?» —

— «Ik dacht het wel.»

— «Hoopte u het ook?»

— «Ja!» zei ze, zonder erg.

Dit was zoo totaal verschillend van wat andere vrouwen die ik gekend had zouden geantwoord hebben, dat ik er door verward raakte. Ik had geen begrip of ervaring van vrouwenliefde die geen schalksche veinzerij noodig acht, en ik dacht dus dat ik mij toch vergiste. Ik begon te bedenken dat ik al een tamelijk oud man was en zij oogenschijnlijk wel twintig jaar jonger. Misschien geleek ik op iemand dien ze vroeger had gekend, misschien hield ze mij voor haar onbekenden vader, of zocht ze in mij een plaatsvervanger voor haren onsmakelij ken verzorger. Ik bereidde mij op dat alles vóór, vast besloten haar niet teleur te stellen.

— «Wilt u mij 't genoegen doen van middag mijn gids te zijn in de stad. Het lijkt mij zoo een mooi en aardig stadje.» ,

— «Ik?» vroeg ze verheugd. «Heel graag wil ik dat. — Maar u moet eerst iets eten.»

— «Zou uw ... pleegvader er geen bezwaar tegen hebben ?» —

Elsje glimlachte verwonderd en wat schamper.

— «Wie? — jan Baars? — Wei neen! daar trekt

Sluiten