is toegevoegd aan uw favorieten.

De nachtbruid

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

.— «Zou je kunnen aannemen dat er niets vermindert, niets, niets, van een groote genegenheid, wanneer daar een nog grooter liefde bijkomt, ja, dat de macht van een zeer groote liefde alle andere neigingen in ons nog versterkt en verreint. Kun je iets gevoelen van de waarheid dat

true love in this differs from gold and clay that to divide is not to take away ?» —

Lucia boog haar hoofd en staarde strak op haar handen die' ze krampachtig in elkaar kneep, de rimpels waren dieper en een bittere trek kwam om den fraaien mond. Toen fluisterde ze heesch:

— «Wie is het?»

Nu zag ik ineens en voor goed de hopeloosheid van mijn poging. Maar ik ging dóór.

— «Zie eerst het algemeene, Lucia, en beoordeel van daar uit het bizondere. Ken je de waarheid die ik aanduidde? Ben je het oneens met een der algemeene dingen die ik zei?»

Maar zij vervolgde haar gedachten:

— «Is het barones Thorn?»

Dit was een bekende mondaine schoonheid, van wie men zeide dat zij om mij in den Haag was komen wonen.

— «Welke motieven zijn het, Lucia, die je nieuwsgierig maken naar die persoon die mij zooveel geluk