is toegevoegd aan uw favorieten.

De nachtbruid

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

mannen ongelukkige wezens!—Is ze jong en mooi?» —

Ik antwoordde droog en koel:

— «Ik zou 't geen van beiden nauwkeurig kunnen zeggen, — ik denk niet dat jij haar mooi zoudt vinden, maar ik houd haar wel voor nog jong.»

— «Ben ik dan geen goede vrouw voor je geweest, Vico? — Waarin ben ik te kort gekomen?» —

— «Niets, lieve Lucia, je bent een goede voortreffelijke vrouw voor me geweest, ik waardeer dat en blijf er erkentelijk voor. Ik heb ook getracht een goede man voor je te zijn.»

— «Dat ben je ook geweest, Vico. Tot nog toe heb ik je niets te verwijten gehad. En we waren juist zoo gelukkig. Vittoria zou dezen winter uitgaan, Guido is weer geheel beter. — O! dat dit toch ook nooit uitblijven kan! Wat zijn mannen toch allen gelijk op dat punt.»

— «Vergeef me, Lucia, ik erken je hebt me veel te vergeven. Maar ik was niet gelukkig. Ik veinsde geluk, om jouwentwil.» —

— «En wat ontbrak je dan? Was ik je niet genoeg? Moet een man dan altijd nieuwe prikkels hebben? Werd ik te oud?»

— «Neen, lieve Lucia, dat is het alles niet. Dat is het in 't geheel niet. Maar ik zie geen kans het je te doen begrijpen. ik was ziels-ongelukkig en verlangde dikwijls naar