is toegevoegd aan uw favorieten.

De nachtbruid

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

hebben zulke fantasiën. En ... en ...» met fluisterenden nadruk en wijde, vorschende oogen: «Zal dat zoo blijven?» —

— «Neen, Lucia, ik wil je niet bedriegen. Stellig zal dat zoo niet blijven.»

Toen stond ze op en liep in heftige gemoedsbeweging door de kamer.

— «O, maar mijn God, Vico, wat bezielt je? — Je staat voor het ergste, voor de diepste beleediging aan mij, voor de schande aan je gezin, voor 't eeuwig verderf van je ziel — je kunt nog gemakkelijk terug, er is nog niets verloren, en je wilt niet! je wilt niet! — Is dan die vrouw een heks ? een tooverkol ? — O nu weet ik dat je geen godsdienst hebt! — Nu zie ik wat het is geen godsdienst te hebben!»

Ik antwoordde niet, en vergeleek in mijn geest de twee ziele-werelden die hier tegenover elkaar stonden, en woog de eene tegen de andere. En er is niemand die dit leest en het voorgaande hoofdstuk gelezen heeft ook gij niet, lieve oorspronkelijk voelende lezer, of hij zal weifelen op de fijne grenslijn. En toch zal hij in zijn hart moeten kiezen, en zich scharen aan de eene zijde of de andere. Want wij menschen mogen hooghartig ons verheffen boven goed en kwaad, en zeggen dat aan onze gebrekkige, kortzichtige natuur geen zonde als schuld mag toegerekend worden, de keuze, de ver-