Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

schrikkelijke onherroepelijke keuze, op elke onherroepelijke seconde, wordt ons niet geschonken, en moet gedaan worden.

Mijn keuze ivas gedaan, ik weifelde niet meer, maar ik peinsde over de vreeselijke macht die ons dwingt te kiezen waar we nog zoo slecht kunnen onderscheiden, die ons meedoogenloos voortduwt in den dichten nevel, met zijn flauw-schemerende lichten.

Lucia begreep echter mijn zwijgen als weifeling, en ze beproefde een wanhopigen aanval, met al haar macht op mijn - gemoed. Ze stortte zich voor me op de knieën en snikte en schreide en kuste mijn handen. Ze smeekte en bezwoer me, meelij te hebben, zoo niet met haar, dan toch met de kinderen en met mijzelven. Toen zei ik:

— «Lieve Lucia, zoo min als je macht hebt voor mij den dag in nacht te veranderen, of den nacht in dag, zoo min kun je mij het licht dat ik zie duisternis doen noemen, of mij er van af brengen het te volgen. Ik kan je alleen deze keuze laten: wil je dat ik je bedriegen zal, of wil je mijn oprechtheid? In 't laatste geval moet je je beheerschen, want hoe meer ik je zie lijden, des te sterker wordt de verzoeking onoprecht tegen je te zijn>.

Het was meer nog mijn toon dan wel mijn woorden, die haar deden begrijpen dat zij niets meer uitrichten kon.

Sluiten