is toegevoegd aan uw favorieten.

De nachtbruid

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Ze stond op en droogde haar tranen. Toen zeide ze, zich herstellend:

— «Ik zie, Vico. dat je onder een Satanische begoocheling bent. Zeker verlang ik je oprechtheid. Ik zal trachten alles te dragen, en mij goed te houden. En ik zal voor je bidden.»

— «Dank je, Lucia» zei ik, opstaande.

Maar zij ging vóór mij staan.

— «Ja maar! — wat nu?» —

— «Wat bedoel je?» vroeg ik, mij niet genoeg verplaatsend in haar gedachte-leven.

— «Je brengt me nu tot een toestand dien ik alleen van hooren zeggen kende, en nooit dacht zelf te ondervinden. In dien toestand leven duizende vrouwen, dat weet ik. Maar dit zul je toch wel voor me over hebben, dat je mij zooveel mogelijk spaart. Dat heb ik toch wel aan je verdiend, Vico!»

— «Zeker, Lucia, ik zal je zooveel mogelijk sparen.»

— «Ik vraag 't niet om mij, maar om onze kinderenJe zult toch mijn goeden naam ontzien, je zult ons toch niet openlijk schande aandoen, je zult toch de eer van ons gezin, den naam van onze kinderen niet op straat brengen?»

De intuïtieve taktiek van een vrouw is als die vaiv een schrander en voorzichtig veldheer, die zijn beste troepen bewaart tot wanneer de slag bijna verloren