Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

dergelijke dingen sprak, hetzij het mijzelven of anderen betrof. Nu gaf het menigeen voldoening dat de kuischheids-aureool, die ondanks totale afwezigheid van vertoon of moraliseeren tegen anderen, toch altijd door zijn stilverwijtende aanwezigheid pijnlijk in de oogen schittert, — dat die onaangenaam-vlekkelooze reputatie nu behoorlijk en modest verduisterd was. Ik werd er bijna mee gelukgewenscht. Niemand dacht er over zooiets zwaar op te nemen, of er Lucia om te beklagen. Zij zelve hoorde niets van deze geruchten en leefde in de illuzie dat alles er uitzag als voorheen. Men prees het, geloof ik, — achter mijn rug natuurlijk, niet in mijn gezicht — dat ik de kieschheid had gehad mijn divertissement zoo ver uit de buurt te zoeken, en niet, zooals meer onbeschaamden, in den Haag of Amsterdam. Zoolang ik geen opzien of schandaal te weeg bracht, kon ik doen wat ik wilde, dat waren mijn privé-zaken. En Lucia en de heeren uit mijn kring schenen het er over eens te zijn dat het erger is een vrouw in opspraak te brengen dan haar te bedriegen. De kudde verdraagt alleen niet wat het groepsverband aantast, voor 't overige alles.

Voor mij was dit een dubbele kwelling. In plaats van één bedrog pleegde ik er nu twee. Ik eerbiedigde een schijn-huwelijk, en ik gedoogde dat een waarachtig huwelijk werd verdacht en ontwijd. Ik voelde mij op

Sluiten