is toegevoegd aan uw favorieten.

De nachtbruid

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

ik hdir zoo lang zwijgend heb laten vragen en vragen en op antwoord wachten, tot de blanke oogen dieper zonken in hun donkerder wordende holten, en het roode bloed weg-bleef uit de frissche wangen, en de fijne neus zoo smal werd, en de zachte lippen zoo kleurloos.

En in mijn weelderig te huis bleef alles bij 't oude. De kinderen gezond en vroolijk. Lucia de huisvrouw correct en ijverig als altijd, niet onvriendelijk tegen mij, zonder teekenen van zielsleed, beminnelijk en welvarend.

Vergeef het een oud man, lieve lezer, zoo hij zichzelven ontziet en niet uitwijdt over deze bange jaren. Hij is geen vriend van tranen, en geeft den zwaarmoed niet gaarne vat.

Op een nacht werd mij eindelijk het einde van den strijd aangekondigd. Ik droomde dat ik in 't plantsoen liep bij den Haag en een oude man zag zitten met een opengescheurden brief in de hand. Ik begreep dat de brief voor mij was, en zag ook mijn naam en titel op den omslag. Maar de oude man zei «dat is niet voor u!» en ik begreep dat hij bedoelde dat ik mijn titel niet meer had. Toen zag ik ook dat het een groot officieel stuk was uit Rome, en ik wist dat de lang gewachte verplaatsing was gekomen. Daarna droomde ik dat ik met Elsje vluchtte en haar droeg over een