is toegevoegd aan uw favorieten.

De nachtbruid

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

— «En de kinderen?»

«Ik zal de kinderen graag zien — als ze mij zierk willen. Maar dat zullen ze niet, daarvoor zorg jij wel.»

«Daarvoor zorg ik. Je zult ze niet zien. Arme kinderen!»

— «Wees goed voor hen, Lucia, en raad hen zoo min mogelijk in leugens verward te raken. Voor sommige menschen is dat pijnlijk. Anderen kunnen er beter tegen. Vaarwel! — Op verzoening of schikking behoeven wij dus niet te hopen, niet waar? nooit!»

— «Nooit! dat zweer ik, bij God en mijn onschuldige kinderen.»

— «Ik zweer niet, maar je behoeft niet te vreezen dat ik nog pogingen zal doen. Ik vraag vandaag nog verlof, en dien mijn ontslag in. We zien elkaar wel niet weer. Vergeef me als ik je leed deed. Ik heb 't niet slecht bedoeld.»

Een sarkastische lach.

— «Och kom! Niet slecht bedoeld! — Zeg dat aan Satan als je voor 't eeuwige vuur staat! — Als je gaan wilt, ga dan ook in eens. — En God zij je ziel genadig.»

Toen vond ik 't tijd een einde aan de kwelling te maken. Ik pakte wat goed bijeen, regelde mijn zaken aan de legatie, en was nog des namiddags in E*. Ik had geseind: «Ik kom voor goed.» En Elsje omhelsde: