is toegevoegd aan uw favorieten.

De nachtbruid

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

XXVI.

Mijn moeder leefde nog en woonde in Italië. Ik schreef haar een brief, oprecht en ernstig, om het gebeurde mede te deelen. Dit was één van die dingen die ik deed om mijn houding &f, compleet te maken, zonder dat ik geloofde aan succes van de daad. Het antwoord was zoodanig dat ik het voor Elsje verbergen moest en ook hier niet wil overschrijven. Er is iets gruwelijks in het hard worden door ouderdom van menschen, die men als zachtzinnige wezens heeft gekend en liefgehad. En er was voor mij iets nog gruwelijkers in het voornaamste verwijt van mijn moeders brief dat ik, haar eenige zoon, waarvoor zij haar leven zou opgeofferd hebben, en die de steun van haar ouderdom had behooren te zijn, nu haar leven vergiftigde en haar ouden dag eenzaam en rampzalig maakte. Over Elsje sprak ze met verachtelijken kwaadaardigen schimp, als over een onzedelijk, schaamteloos monster, een duivelin, die mij door zinnelijkheid had bekoord, en mijn huiselijk geluk baldadig had verwoest. En dit moest ik hooren