Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

niet hoe ons geluk iets kon zijn voor de wereld. Integendeel, ik zag alleen een donker, vuil misverstand dat er uit zou geboren worden. Begrijp je mij Elsje?»

— «Ik geloof het wel. Maar 't lijkt me of het toch altijd heilzaam moet werken, als de menschen zien dat iemand durft doen wat hij voor goed en eerlijk houdt, al kost het hem nog zooveel.»

— «Ja maar, Elsje, dan moeten de menschen ook zien en voelen, dat het om iets beters is, als hij het minder mooie en goede loslaat. En dat zien ze in ons geval in 't geheel niet. Wat mij aandreef kennen ze niet, en kunnen . ze dus ook niet voor mooi en goed houden. Ze zeggen: Arme Muralto, hij is onder water geraakt, hij is 't slachtoffer van een vrouw geworden, hij kon zijn hartstocht niet bedwingen, nu vergooit hij zijn toekomst, zijn geluk — sommigen zullen er bij voegen : zijn eeuwige zaligheid — om een liefde-gril, een amourette. Dat is voor de wereld niets nieuws. Dat komt vaak voor. En ook dat de ongelukkige dwaler dan nog zichzelven bedriegt, en zich wijsmaakt dat hij het uit nobele motieven en om een mooie, rechtvaardige zaak doet. Ook dat is heel gewoon, want niemand zondigt werkelijk in eigen oogen, ieder houdt zijn dwaasheden voor wijs, en de mensch verstaat geen kunst beter dan die van zich zeiven te bedriegen.»

— «Arme, lieve man!» zei Elsje, nu voor 't eerst

Sluiten