is toegevoegd aan uw favorieten.

De nachtbruid

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

die hobbelend op het woelige water, onder schorre stoomfluit-kreten snel tusschen de groote schepen door stoomden, als naar buit jagende zeemonsters, waren door 't spattend water met een ijskorst bedekt.

Op haar langwerpig in den breeden riviermond vooruitgeschoven eiland lag de geweldige stad, een dicht-opeen gepakt huizen-conglomeraat, naar zee toe als opgestuwd, blok op blok, zoodat de hooge steenmassaas bij de punt van het eiland als kruyend ijs op elkander schenen gestapeld. Daar waar de blokken het hoogst waren en als reusachtige overeind gezette bouwsteenen tegen elkander stonden, daar was Wall-street, het centrum der activiteit, waar de steengroei als geprikkeld scheen door de rustelooze bedrijvigheid, het nog ordeloos en onbegrepen instinct van accumulatie. Dichterbij zagen wij de fijne, frissche kleuren, het teeder rood en roomwit der gebouwen in de zuivere, rookelooze atmosfeer, de witte stoom-pluimen van de verwarmingssystemen uit-wapperend als blanke vaantjes tegen de helderblauwe lucht, en de duizende donker flikkerende huizen-oogen, reien aan reien, streng, vierkant, sterk en helder, met duizende vaste, vorschende, ernstige blikkken monsterend de nieuw aankomenden van over zee, de van alle oorden der wereld toestroomenden naar dit land van toekomst en van verwachting.

Toen volgden de verbijsterende, versuffende indrukken