is toegevoegd aan uw favorieten.

De nachtbruid

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

— «Is het zoo onwaarschijnlijk dat ik mijn eigen geluk verhoog door middel van het uwe?»

— «A ha! — Over welk soort van geluk spreken we?»

— «Over het allerbegeerlijkste, dat alleen te bereiken is door het tot volle werkdadigheid — volle efficiëntie — brengen van al onze capaciteiten.»

— «Ho capito! — accoord! — nu de toelichting. Welke sluimerende eigenschappen wilt ge van mij in werking brengen.»

— «Uw eigenschappen als leider van menschen. De eigenschappen die mij ontbreken.»

— «En welke dan van uzelven?»

— «Die van denker. Van oorspronkelijk denker.»

Elkinson keek mij aan met een blik, scherp, koud,

doordringend als een ontleedmes. Hij meende te begrijpen wat hij vóór had.

— «Een systeem?» vroeg hij kortaf.

— «Integendeel, de bevrijding uit een systeem. Het kapotslaan van onmenschelijke, onchristelijke zeden. Het doorbreken van een muur van afschuwelijke instellingen.»

— «Welke?»

— «Allereerst die, welke iedereen afkeurt en toch iedereen handhaaft, het beloonen van den rijke alleen omdat hij rijk is, ook al verricht hij niets wat belooning verdient. Het moreel en wettelijk gedoogen van onbegrensde verkwisting van de voortbrengsels