Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

levende wereld ook maar één minuut over hebben om naar mij te luisteren.

Eiken dag van mijn zoo moedig begonnen campagne zag ik duidelijker de fatale moeielijkheid waarvoor ik stond. Om iets uit te kunnen richten, moest ik wat men noemt «naam maken». En naam maken, het formeeren van een centrum van suggestieven invloed, werkend niet door wezenlijk gehalte, maar door ijdelen klank, — dat is strijdig tegen een beschouwende, werkelijkheids-lievende natuur als de mijne, De man van de daad Wil naam maken, hij zal er voor werken zonder schaamte, hij vindt onvermengd genoegen in het geëerd zijn en beroemd zijn en besproken worden. Want bij zijn werkdadigheid is de kracht van een naam. een persoonlijkheid, onmisbaar en nuttig. Wijselijk is hij met de passende instincten daartoe uitgerust. Maar ik zelf had een onoverkomelijken afkeer van al wat strekken moest om mijn persoonlijke figuur, mijn meest vergankelijk, masker-achtig, onbelangrijk wezen in 't licht te stellen. Mijn naam gedrukt te zien of besproken te weten was mij volstrekt onverschillig, zelfs zeer onaangenaam. Ik zou het mij laten welgevallen, om Christus wil, als ik begreep dat ik alleen daardoor voor Hem werken kon, dat Hij 't van mij verlangde. Maar het was mij onmogelijk er moeite voor te doen. Het valt den Oorspronkelijke zwaarder dan iemand anders

Sluiten