is toegevoegd aan uw favorieten.

De nachtbruid

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

<lie ik voelde de nawerking waren van een nutteloos geworden drang, en dat ik ze niet meer voelen zou, zoodra ik lette op wat bereikt was, en afliet van het onnoodige en onbereikbare.

En ik zag geen reden om te twijfelen aan de overmacht van zaligheid en geluk boven alle leed, omdat mij, nietige enkeling, in een paar korte levensjaren het uiterste te dragen werd gegeven wat ik dragen kon.

Ik was zwak, zwak als alle menschen, maar een ondeelbare vonk van kennis scheen als een kleine heldere ster boven al mijn duistere zwakheden uit. En het is die kleine tintel-ster, lieve lezer, waarop ik uw aandacht wil richten, en niet op mijn zwakten.

Wat is het anders als zwakte, jammerlijke, erbarmelijke zwakte die ons wordt voorgespreid in de bittere smaadredenen tegen het Leven van hen die men pessimisten noemt, van Schopenhauer, Wagner, Ibsen, meegesleept als zij waren in de levens-ebbe van het midden dezer eeuw?

Ik ben geboren tegen de kentering, en ik weet mij gedragen op den stijgenden vloed. Ik weet wel dat de zuivere zaligheid nog niet is in het Menschwezen, maar dat zij moet geschapen worden en dat de eerste voorwaarde voor haar komst is het geloof en de wil, de moed en de kracht der Oorspronkelijken. Wat waarachtig wezen heeft, is enkel zaligheid, en het staat