Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

aan ons dat waarachtig wezen te erlangen, — maar 't eerste daartoe noodige is de vooruitziende overtuiging. Want willen is scheppen, en wij bouwen elk in de eeuwigheid naar eigen ontwerp.

Mijn optimisme is waarlijk niet het wegschuilen voor onvermijdelijke jammeren, want de zee van droefenis heeft met hemel-hooge golven tegen mijn lichttorens gebeukt. De vuren zijn niet gebluscht en hebben er

boven uit geschenen.

Maar geen moment langer dan overmijdelijk is geef ik aandacht aan het sombere, het lugubere, het zwaarmoedige. En ook u, lieve lezer, zal ik niet door naargeestige tafreelen trachten te boeien, hoe droef de dingen zijn die ik u vertellen moet. Van alle demonische verdolingen is de ergste de zucht tot ploeteren in den modder van akeligheid, van somberheid. Wacht u, wacht u voor de lugubere lijmroeden die uw vrije geestesvlucht bedreigen.

Elsje en .ik hadden vaak over sterven gesproken, maar alleen dan, wanneer een krachtige stemming ons gedoogde het zonder vrees of neerslachtigheid te doen. Want het ergste van den dood is niet het sterven zelf, maar het waas van akeligheid dat hij somtijds over onze gevoelens spreidt.

Dat onze tijd maar weinigen gedoogt schoon te leven is droef, maar erger is het dat zij zoo weinigen moed

Sluiten