Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

beelding, in plaats van het werkelijk wezen van den ander. Want we hebben dan geen zintuigen meer als nu, en dus niets om ons te overtuigen dat wat wij waarnemen hetzelfde is als wat we in 't leven waargenomen hebben.»

— «Ik kan daar niet veel op antwoorden, liefste, als dit, dat ik in de korte oogenbli ken van waarneming in den slaap toch al zekerheid gevoeld heb. Er zal wel zelfbedrog mogelijk zijn, maar dan is er ook eindelooze rustige tijd tot overweging, waarneming, herdenking, die mij in den slaap steeds ontbreekt. En er moet ook samensmelting zijn, opheffing der persoonlijkheid, waarneming door middel van nog levenden, — een menigte ons nu nog geheel onbegrijpelijke toestanden en vermogenss.

— «Dat klinkt mij droef: opheffing der persoonlijkheid. Want het zal naar jou zijn, naar jou, zooals je nu bent, naar je persoonlijke wezen, je lieve stem, je zachte oogen, dat ik verlangen zal, altijd dóór en naar dkt vooral.»

— «Ik weet alleen, Elsje, dat er niets verloren gegaan is of gaan kan, van al onze indrukken, van al het schoonste en liefste wat we hebben ondervonden. Er vergaat niets, en zeker minst van al wat het samenstellend element is van al wat is: het gevoel. Alle gevoel is eeuwig, en het geringste wat wij

27

Sluiten