is toegevoegd aan uw favorieten.

De nachtbruid

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

dierbare waarachtige vrouw. Met niemand anders kon ik dit doen. Maar Emilia luisterde altijd aandachtig en eerbiedig, en ik twijfel niet of het heeft haar geleerd, en haren geest verruimd en verhelderd.

Behalve die enkele hooge vreugde-dagen versmaad ik ook de kleinste dagelijksche genietingen niet — toch verlaat ik mijn kleine stad maar zelden. Ik vind genoegen in de schoonheden van mijn stadje en dit lage land, in alle seizoenen, in het bewerken en doen bewerken van mijn stukje land, in de rulle aarde met zijn zoeten geur, in de spanning van 't welslagen van 't gewas, en ook in de kleine huiselijke vreugden. XJit «de Toelast» is een oude getrouwe dienstbode na den dood van Jan Baars in mijn dienst overgegaan en zij kookt goed en zorgt voor mij als voor haar eigen kind. En de plechtige, lange, eenzame avonden in mijn stille huis, met mijn boeken, geschriften herdenkingen en wat muziek, zijn mij nimmer te lang.

Het pijnlijkst zijn mij de vergaderingen van het weeshuis-bestuur, maar [daarover vertel ik een andere maal. Een zwaar lijden is het échter niet.

De nachten zijn mijn grootste troost gebleven^ evenals vroeger. De jaren gaan nu snel en vluchtig, want in den ouderdom meet men het gaan van den tijd met grooter maat. Ik reken zijn gang nu bijna alleen