Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Aibel Geldzak.

„Meroakelachtig mooi schient dei zun van mörn en 't is net of zai 't wait dat ze op Aibel Willenis zien spul schient.

Schien moar op, zun! want zoo mooi as nou het Aibel boudel nog nooit had. Gusteroavend hebben varvers doan kregen en 'n bult geld het mie 't kost, moar zol d'r nou den ook argens wel zoo wat te kieken wezen? Wat bin 'k bliede dat 't nou net Zundag is en gain preek, want nou ken 'k op mien dooie gemak aalles bekieken.

Jonges! Jonges! 't is 'n lust veur de oogen. Wat was nou dit haile dörp, as Aibel Willems zien spul d'r nait ston, en wat was dit dörp, as Aibel d'r zulf nait was? Niks en nog minder as niks, moar Aibel brengt het in hooghaid en eeren.

Pas moar ais op, wat bin ik nou aal; ten eersten de veurnoamste en de riekste boer wied en zied; ze mainen, de luu, dat ik 't nait wait hou ze mie nuimen en zai duuren 't tegen mie lang nait zeggen. Aibel Geldzak zeggen ze, nou en wat heurt dat mooi, ik mog wel geern lieden, dat ze 't tegen mie zeeden. Aibel Geldzak, joa Aibel, jong, dat bist en niks aans. %

Ik mag zoo geern zukke noamen lieden dei joe wat leeren, moar stil! stil Aibel, vot nait weer aan 't moalen jong! doe moakst die zulf nog gek, bekiek nou den doch laiver aalles, nargens is d'r zoo'n mooi gezicht te kriegen. Komaan! ik wil ais rondom 't hoes tou en den goa 'k veur 't hoes 'n zetje onder linboomen zitten te miemern.

Heerenk! heerenk! wat glimt en wat blinkt het, en dei

Sluiten