Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

En den dei noamen, loat wie nou ais reken, dat ik liait wat ik bin, Aibel Geldzak, nou en den zol doar bie stoan Gartje Centstroa. Geldzak en Centstroa bie n kandei, nee heurt, dat gait over. Schaande, drei moal schaande, ik mag 't wicht zoo geern lieden en mooi is ze ook; ik zei ais van boven oaf aan begunnen: heur hoar is net as riep koren, heur oogen hebben krekt zoo n kleur as mien neie blauwe boezeroen, wangen zoo rood as mien calvienappels en heur vel is zoo wit as varscli vallen snei; nou en heur aarms, hai wat mag k doar geern in kniepen, dat vuilt net zoo aan as dat ik ain van mien vette ossen in zien bil kniep! Eik is ze ook, want dou ik heur zoo'n leeren riem koopen wol om zied, was d r gain ain winkel dei ain har, dei wied genog was. n Mooi wicht, n nuver wicht is 't en wat ken ze mit mie loopen, net zukke groote stappen dut ze as ik. Dat getrippel en getrappel van zoo'n wicht aan joen zied, ziedoar! ik mag d r nait over; dei groote stappen zoo as zai dut, och dat is zoo mooi, dei aandern binnen net zukke vlinthippers oet stad. Nou en den is dat aander wicht d'r, dei hait Burgij, lekje Burgij, dat kon 'k vrouger ook nait onthollen, moar den docht ik moar om de börg en om brij. Grootvoader het mie ais verteld, dat dat hoes vrouger börg haiten het — joa kiek, dou ston Aibel Willems zien spul d'r nog nait, want hou mos dat den wel haiten V en dou aalle mensken dou 'n noam opgeven mossen, zee hai van Burgij. Moar dat ken mie nou den zooveul nait schelen, want om dei noam ken 't wel, moar t wicht dat krieg k er ook bie. Om 't geld zei 't ook vast wel goan, want kiek doarvan is zoo'n ketoor van hieptaiken en kedaster aaltied zoo mooi, want den ken men d'r aaltied wel n slag noar sloagen; wat méér dat is ook nait zoo slim, moar minder, nee! wèl kon doar tou komen. Boer is heur voader nait, moar dat past mie ook wel — vrouger het he 'n febnek

Sluiten