Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

heur is, den mout joe 't verwondern, ik leuf dat he nog veul wiezer mit heur is, as dou ze nog 'n wicht was en zai mit 'n kander luipen. En ik wait 't persies, want kiek, deur dat ik kerkvoogd bin, koom 'k er van zult' aalgedurig.

Jong, wat het Mevrau vrouger wel met mie over toen en zoo proat; ain keer har zai 'n snieboon oet toen hoalt en dei was veul grooter as mienent. Aibel har d'r gain ain zoo bie man ! Hai wat het mie dat aleer joaren in weeg zeten.

Moar nou bin wie weer d'r bie wat ik bin. Gezond bin 'k ook, dokters zai 'k allennig van achtern, doar mout 'k ook niks van hebben heur. Kiek ais, as ik zoo stoan goa en mie oetrek, wat 'n mooie kerel bin ik toch. Zugst wel zun? Veur oarigheid zè'k ais oet schaar weggoan.

Ainmoal heb 'k pien in 't bain had en dou zee dokter, dat 'k wat oet 't aptaik hoalen mos en dou 'k d'r kwam was 'k 't weer vergeten hou 't haitte, moar bie geluk har 'k vot docht, woar 'k het bie onthollen kon. Dou zee 'k tegen aptaiker: „Ik mout mie insmeren mit eulie van 'n kat en 'n poes en dou lachte hai en hai zee: „o zoo, kajapoetolie". Aans heb 'k ook nooit gain scheel had.

Heden doar komt mien neie noaber aan, ól-man is hier verleden week komen te wonen; 'k wol doch wel ais waiten, woarom dat dei nooit trauwt is. Hai dat trauwen zit mie boven in kop. Roupen wil ik hom nait, want hai mout waiten, wèl Aibel Geldzak is. Snieders en schounmoakers ken ie moar zoo hênloopen, inoar bie Aibel zeilen ze belet vroagen.

Kerel draait hier verachtig moar pertoal op oaf".

„Mörn Meneer, hou gait 't Meneer?"

„Mörn Kwast, 't is mit mie goud, moar ie mouten gain meneer tegen mie zeggen, dat is mie veul te min, want schrievers en wrievers en aal dat tuug is meneer, doar

Sluiten