is toegevoegd aan uw favorieten.

Olle vrunden in Grönnegerland

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Voader en Moeke d'r wat van wies worren zollen. Dei heur schuld is 't, wèl en ook allennig, want as ik boas west har, har ik Aibel nooit nomen, moar kiek, ik ken doch lang nait hebben, dat dei d'r nou last van hebben zeilen en berauw nieschain, dat zai dat deurzet hebben. Ik mout nou doch zoo deur tied mit hom en mie helpt het gain biet of zai nou achternoa segrienen d'r over. Doarom zeg 'k aaltied moar, as ze mie vroagen, dat 't goud is. 't Is d'r wel ais op aankomen om mie stil te hollen, as Voader den ook nog aal zee: „Wat hè wie die zegt? dat went wel mien wichtje, wie wissen 't ja wel".

Moar dou ik doar moar mit oetschait bin, dat ik wat tegen zee, as hai hom zulf zoo prees, is 't 'n bult beter worren en as wie nou eerst moar ais n lutje hebben .... Moar och heden! schrik slagt mie aan, as 't ais 'n wichtje wordt, dat is mie hail best, moar 't wordt 'n slag veur Aibel, zoo as hai nog nooit had het. 't Ken best zoo komen, 't is hom aaltied mitloopen, ainmoal wordt 't aans.

Wat mag ik min over dat gepoch; as ik ais zee: „God is aaltied zoo goud Aibel" den was 't al mis, 't is a moal net of 't van zien aigen wiezigheid komt. En hai is d'r zuuver blind veur, dat mensken gek mit hom hebben en dat ken 'k ook weer nait hebben. Hai en Zundags as wie in kerk komen, wat verdrut mie dat, den brengt he mie noar mien bank en den schopt he mit zien knei mit geweld tegen 't deurke van bank aan, as ik d'r in bin en den vlugt 't deurke weerom, omdat hai 't mit zoo n barst dut, en net zoo laank tot 't in slöt vlugt dut hai dat zoo. Ik schoam mie oogen oet 't heufd Zundags en den is 't net of he zeggen wil, nait: „doar zit lekje" of: „doar zit dei of dei" nee: „doar zit Aibel Willems zien vrau" en aans niks heur. Ik wol dat üoomnie hom d'r ais wat van zee, want 't is 'n hail kantoor in kerk mit dat deurke.