is toegevoegd aan uw favorieten.

Olle vrunden in Grönnegerland

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

aalles zoo mooi, wat 'k die leer, doe lutje perfestertje. Wèl zien Kasper bist doe ainliek ?"

„Voaders van zulf, wèl aans?"

„Nee, gain ain aans, Voaders heur. Wat heb wie in waig kregen ?"

,'n Maal potje".

„Woarom 'n maal potje?"

„Dei grient en jeuzelt aaltied".

„Hou hait potje?"

„Dientje".

„Hou nog meer ?"

„Niks meer".

„Op wèl liekt dei ?"

„Op Moeke".

„Op wèl liekst doe ?"

„Op Voader".

„Bist ook bliede mit Dientje?"

„Nee".

„Met wèl bist doe den bliede?"

„Mit Voader".

„Joa mien laivert en Voader mit die. Ik bin nou veur ons baide ook moar bliede, dat dei aander gain jong is, want doe bist mien Kasper, doe bist mien aalles. En as dei aander nou 'n jong was en den zoo'n segriender! Och moar, dei zei ook wel nait öld worren. liai, 'k heb nooit zoo'n onneuzel achterhek kind zain. Och, och kiek den is noar mien Kasper, wat 'n mooi kerdoat wichtje! Net zoo vörrelk en manlek aaltied en aarms en hamen het dat wicht! 'k Bin stormachtig maal mit dat wicht En zit leuf'k net zoo'n fikse oard in as in mie, hailemlaal ik zulf, ik Aibel Geldzak, in 't klain en niks aans.

Moar wat wilt doe Kasper? verveelt die t nou alweer, dat 'k even mit mie zulf aan 't proaten was'r"

„Tou kom".