is toegevoegd aan uw favorieten.

Olle vrunden in Grönnegerland

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

doch nait ? Joa, dat is Aibel Geldzak, hai valt bie zien Kasper op kneien en hai snokt: „Mien Kasper, mien Kasper! O woarom het God dat doan? Aalles wol 'k wel geven, moar mien Kasper ken 'k nait misten, ik ken nait leven zunder heur. O God! woarom mos dat ? Geef mie heur weer ! O God, woarom ? en hai ligt mit zien gezicht op heur handen. Hol op te schienen zun, Aibel is noü

laiver in duustern .

Doar gait deur weer open en lekje komt binnen. Aai

het 'n buusdouk in handen, dei kletsnat is van troanen, moar zai lopt nog rechtop. Nou ze heur mooie wichtje zóó zugt, stroomen de troanen weer over heur wangen en ook om Aibel, zai kèn Aibel zóó nait zain. Ze legt heur hand op zien gebogen nek, dei ze nooit aans as zoo recht en zoo stief zain het en ze fluustert: „Aibel mien jong, bedoar die 'n beetje". Antwoord krigt ze vot nait en ze begunt weer: „Aibel, mien beste jong, ^ bedoar die, wie hebben Dientje ja ook, denk doar ais om .

„Stil lekje, ik kèn nait aans denken as dat ik nou leven mout zunder mien Kasper. Wèl zei nou aaltied mit mie overal hên en om mie tou wezen en mie zoo vernuuveren

mit heur heldere lach ?" )}

„Och troost die den doch Aibel, Dientje ....

]Troost? Wèl ken nou proaten van troost! Troost is

d'r nait veur mie".

„Joa, mien jong, joawel! Wèl wait woar ze veur be-

woard is, wie mensken waiten d'r niks van, wat ze beleven

kent har en woar ons laivm Heer heur veur bewoard het

en woar dei heur nou veur bestemd het .

„Hol op lekje".

Nee Aibel! En is 't den ook gain troost, dat ze heur haile leven zoo gelukkig west het? Nooit het ze verdra,t had over niks, en bliede was ze van de vrouge morn tot de loate oavend, aaltied bliede. En och Aibel, as wie heur