is toegevoegd aan uw favorieten.

Olle vrunden in Grönnegerland

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

nait behollen mochten, den mout wie ook weer dankboar wezen, dat zai nait leden het en wie d'r gain lieden van zain hebben. Ze het zulf hoast nait vernomen, dat ze zaik was, omdat ze vot boeten kennis was. Vergeet toch nait Aibel, riekelk negentien joar was ze zoo gelukkig en wie mit heur.

En wie wollen toch ook laiver zóó, dat wie heur nou weerom geven mouten as dat wie heur nooit had harren".

lekje ken nait langer proaten, zai stikt hoast in heur troanen.

„Och lekje, doe mainst 't best, moar loat mie nog wat mit heur allennig, doe heurst bie Dientje".

Nee zun, nee, al schien ie nou ook nog zoo mooi, dei man mit dat witte hoar en dat ingevaallen gezicht komt van mörn nait op dei bank te zitten. Dei man is zaik.

„Aibel Geldzak zaik P hou is dat den nou zoo in ins komen ?"

Och zun, dat is nait in ins zoo komen. Twei joar is 't nou leden, dat ie deur noaden van blinnen in pronkkoamer keken hebben. Ie waiten nog wel, wat ie doar zaggen. Aibel mos dou zien Kasper, dei hai negentien joar te lain had har, weerom geven. Nou, sunt dei tied is Aibel dezulfde nait meer; hai het zuk nooit weer opricht van dei slag.

Boerderij steurt he zuk hoast nait meer aan, moar hai het gelukkig 'n fikse grootknecht, doar hai op vertrauwen ken en lekje past goud op de zoaken en doarom komt dat altemoal terecht zunder hom. Moar 't is zoo wonderliek, hai zegt ook hoast niks meer en zien pochen het he hailendaal verleerd. Op ain punt is he nog dezulfde stiefkop bleven en dat is tegen Dientje. Dientje het hom zoo smeekt dat he toch toustoan zol, dat ze verkeeren har mit Kloas Mulder. Moar dou is he zoo oploopende kwoad worden