is toegevoegd aan uw favorieten.

Olle vrunden in Grönnegerland

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

zindelijk alles bij jou is, alles glimt en blinkt, iemand al tegen".

Daiwerke valt in: ,Joa kiek Mevrau, ik mag 't ook geern schoon lieden, moar Mevrau wait d'r ook wel genog van, dat men 't mit 'n hoes vol kinder — Mevrau en ik hebben ja elk vief — nait zoo kriegen ken as men wel wol".

„Nü!" zegt Mevrouw, ,öf ik daarvan weet. Maar ik zal bij jullie beiden heel gauw eens komen, zoodra die sneeuw maar weg is, want ik heb er zoo 't land aan in dien sneeuwboel te loopen. Zoo'n paar stappen als hier naar vrouw Noord, dat gaat nog, maar dan heb ik er ook genoeg van".

Teupke, die al moeite had, zich zoo lang stil te houden, zegt: „Nou hai, dei snei, 't is ook miseroabel dat dat nou in October al begunt, en men ken niks dreug kriegen boeten deur, men mout alles opbroaden bie kachel".

Nu staat Mevrouw op en Teupke schrikt er van. „V\ at zê' wie nou hebben?" zegt ze.

Mevrouw antwoordt: .Ik moet naar huis, vrouw Noord .

„Joa, moar wat maint Mevrau, doar komt niks van, wie willen eerst 'n zeupke hebben. Mien laive! wie kriegen alle doagen gain luj-jong".

Teupke haast zich, alles uit de kast te halen : vier glaasjes en eene karaf, waarin frambozen op brandewijn, een glazen potje met suiker, waarin vijf lepeltjes staan; ook nu geen blaadje.

Mevrouw zegt: „Nee werkelijk vrouw Noord, ik dank vriendelijk hoor! ik moet naar huis".

Teupke heeft de glaasjes echter alle vier al bijna vol suiker geschept, giet er nu een klein beetje brandewijn op en inviteert nogmaals:

„Nou tou 't Mevrau, goat nog even weer zitten. Gommes doagen, wol ie ons jonkje nait insen bedrinken ? Wat zol ie nou bie oavend nog veur vlaigende drokte hebben ? '