Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Maar Mevrouw zegt: „Nee stellig vrouw Noord, later dan eens hoor, ik kan werkelijk niet langer. Mevrouw de Haan komt van avond bij mij", en meteen neemt ze afscheid van Daiwerke, Frauke en Jaapje.

Nu valt Teupke uit: „Mevrau de Hoan! schiet! Mevrau de Hoan, dat gallige wief! en doarom wol ie vot Mevrau?"

„Tut-tut, vrouw Noord, is dat nog niet een beetje bedaard ? Je moet niet zoo lang boos blijven".

„Joa, as ik zoo was as ie, den was 'k ook vot weer goud, moar zóo bin 'k nait en op dat wief wor 'k nooit weer goud".

Mevrouw maakt dat ze wegkomt met een: „nu allemaal het beste en vrouw Noord wrel bedankt hoor".

Allen groeten terug en Teupke roept nog: „Ie komen eerstdoags doch ais weer oet?" „Zeker, zeker" en de deur gaat dicht.

„Wat 'n oarig, nu ver mensk" zeggen Daiwerke en Frauke.

„Oarig en nuver?" zegt Teupke „al was 't mien aigen Moeke, den kon 'k heur nait laiver hebben. Ik mout joe ook nog zain loaten, hou'n mooi deupklaidje da 'k kregen heb van heur, joa en nog veul meer, moar nou vot goan om dat mal-ebbel van 'n wief, dat spiet mie".

„Gommes doagen, wat het dei Mevrau de Hoan joe den doch wel doan Teupke ?" vraagt Frauke.

„Joa, dat wo 'k ook botte geern ais waiten" voegt Daiwerke er bij.

„Nou, ik zei joe 't vertellen" en Teupke begint:

„Drei doagen veurdat Mans geboren is, luip ik veur 't lest — joa veur eerst den — mit melk bie slroal en dou kwam 'k ook bie Mevrau de Hoan. Ik schelde aan en zai dee zulf deur open; dat dee mie al nei en 't was net of mie 't zegt wuir, dat d'r wat iezelks gebeuren zol. „Dag Mevrau" zee 'k. „Dag vrouw Noord" zee ze en

Sluiten