Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

„Moakt hom ais open Voader."

„Dei jong is stoapelgek vandoag."

„Wacht ais wat jongtje, eerst zei wie eten en as Moeke den toafel oafwösken het, dèn zei 't wezen."

„Och hai, wat nog 'n zet."

„Nou komaan, wie zeilen gauw bieschikken."

„'t Wil nait zakken, ik bin aan hals tou vol."

„Ik heb 't op, gelukkig."

„Begunst. alweer jong ?"

„Tou Moeke, nou toafel den leeg."

„Ja, nou mesiene d'r ook vot nait weer op, Aantje."

„Nee Moeke."

„Joag hond zoolaank boetendeur Harm, den heb wie doar vree van."

„Komaan, nou zei 't wezen."

„Wacht even. Aantje hoal doe Jantje-mui nog eerst even, 'k wait. ja wèl, dat dat sloof haile dag zeten het te trillen. Doar is 't ól-stumper verachtig aal."

„Wat — zegt — Derk — van braif?"

„Bedoar joe even, Jantje-muike. Joa 'n meroakel is 't, dat zeg 'k er van."

„Hest — ook — in kop — woar — he — heer — wezen ken ?"

„Nee eurt, zuuver niks, moar wie worden 't nou gauw wies. Goat gauw zitten. Hou zei 'k hom lös moaken ? Wacht mit mien mes."

„Gommes Derk, is dat wel zuuver schoon ?"

„Nou, mie dunkt van wel, moar 't is d'r wat te groot veur."

„Voader, hier heb ie mien scheer."

„Dei dikke scheer wicht, loop nou rond, wolt doe haile braif vot vernailen ? Hest doe nait zoo'n hail fien scheerke?"

„Joa Voader, in puntrom."

„Geef mie dat. — Ziezoo, dat wil wel."

Sluiten