is toegevoegd aan uw favorieten.

Olle vrunden in Grönnegerland

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Jantien oet 't Stroatje

„'t Is veurjoar en de holtdoef ropt.

En as zoo as nou den de zun schient, den is 't hemelsch mooi weer, óveraal. Aalles liekt zoo sierlek, moar wat mooiers is d'r noa mien gedachten op haile wereld nait te vinden as zoo'n hoes veur ölle-wiefkes.

Ja, nait veur aalle ölle-vraus moar veur zukke öllewiefkes, die van heur jonge joaren of aan aaltied stief in lien loopen hebben. En dei nou mit heur leste endje aan gang binnen en nait meer arbaiden kennen. Zoo voak as ik hier veurbie loop, mout ik even stoan blieven en kieken d'r 'n zetje noa.

Kiek nou ais aan, hou aalderlaist mooi dat 't liekt, zoo as nou, benoam in oavend.

Mit 'n zetje is zun onder en nou vallen dei stroalen nog eerst zoo schaif over dat hoes hên, bie boomen langs en zol men nou nait zweren dat aalle gloazen van kloare gold binnen ? En den dei boomen. Aan weerszieden stait 'n mooie groote linboom, 'n wonder is 't, zoo mooi as 't liekt.

Nou, en den 't hoes. Twaalf koamerkes op 'n rieg en achter elk 'n nuver achterhoeske.

Ain groot glas in elke koamer en 'n luk bloumtoentje d'r veur en den nog 'n wit hek.

Dei doar in wonen, och wat maggen dei van geluk spreken, 't Is aaltied vol, moar dat is verachtig ook gain wonder. As mie dat geluk loater ais overkomen mog. Ik heb aaltied doan in wereld wat ik doun mos, en dat dou