is toegevoegd aan uw favorieten.

Olle vrunden in Grönnegerland

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

'k ook ja nog, moar zoövèul zegen, dat duur 'k nait verwachten.

Ik heb ons laivm-Heer d'r wel ais om beden, moar dat het mie speten, want och heerenk, is d'r nou wel wat dat lêlker liekt as zoo'n aalbegeer van 'n wief? En God het 't ja aaltied best mit mie moakt en 't zei ook verder wel terechte komen. Best mit mie moakt ?

Joa, joa, zeker Jantien, doe most nooit vergeten, récht hest op gain spier eur. Foi, foi, zoo even hest nog zegt dat zoo'n aalbegeer zoo biester lêlk liekt, pas nou den moar op die zulf.

Nou hardop heb 'k 't gelukkig nait zegt, moar dat is veur God ook 't aigenste, want God kent aal mien gedachten".

„Wat stoa ie ja oet ain stuk te kieken Jantien, ie maggen hier moar driest heerkomen eurt. Kom, 'k zei joe gauw 'n kopke vol koffie intappen".

„Nou Harmke, ja'k wol wel stommegeern ais bie joe kieken, moar ik ken 't hoast nait langer wachten".

„Kom, ko-o-m, dat valt 'n beetje tou, dunkt mie, want ie hebben al, 'k wait nait hou laank wel al, oet ain stuk hier noar 't Gasthoes keken".

„Dat is zoo, ik ken d'r nooit tou komen om hier zoo stiekem veurbie te loopen".

„Hou dat zoo nait?"

„Och mensk, het is 'n lust veur oogen as men 't spul hier zoo zugt, en den zun d'r zoo over hên. 't Is net of ons laivm-Heer d'r zulf noar kiekt en of 't altemoal gold is".

„Gold? hai wat 'n roare proat. Hou koom ie doar nou bie, 't is ja niks as holt en kalk en stain. Gold, nou ie mouten ook nait roarder begunnen".

„Ie zainen 't meugelk nait zoo goud Harmke, omdat ie d'r van binnen inzitten, moar van boeten oaf, wat ik joe zeg.

En den nait van dat lichte neimoodske gold, dat ze