is toegevoegd aan uw favorieten.

Olle vrunden in Grönnegerland

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

tegenswoorig hebben Nee, nee van dat mooie rooie gold, zoo as mien slöt, ie hebben ja zeker ook nog zoonen ?"

„Zoo'n ólderwets slöt met drei streng dikke kralen, nou secuur eurt, en dat wil 'k ook nooit misten".

„Nee, ik ook nait, dat lichte gold, harregat: ik mag 't nait lieden, al is 't ook nog zoo".

„Och proat inie doar nait van. Hailendal, dei maiden van tegenswoorig, wat binnen dat veur vrauwluu. Wie kregen vrouger eerst 'n zuiveren snoefdeuske en den 'n slöt mit kralen, en den van laiverloa 'n golden spél en knoppen. En den — aans was 't spul nait veur 'n kander — 'n kerkbouk mit zulvern krappen, en den har men veur zien leven laank genog. Moar koom nou ais. 'n Golden arlozie en aalderhande meroakels. En 'n kerkbouk, ja wèl, doar mout men moar om komen. Verleden week was hier noast mie bie Aanje, heur dochter even in hoes. Ik was d'r ook net, en wat har dèi zuk optoakelt. Och, gommes, flauw wuir 'k er van, en dat wicht har aans gain proat as over mooi goud en nüvere jonges. Ik kon mie op 't leste nait langer stilhollen en ik zee: „doe hest aalles oplekst wat doe hest, moar hest wel insen 'n kerkbouk mit 'n zulvern krap ?" En dou mos ie heur ais heurt hebben. „Och, och öl-Ootje" zee 't wicht tegen mie, „hou öld bin ie ? vast al over honderd joar ? Wel proat nou nog van kerk en 'n kerkbouk?" Nou ik gong vot, dou 't wicht zoo begunde, want dat kon 'k nait heuren".

„Nee, doar har ie groot geliek aan, dat zol mie ook zoo goan".

„Joa man, ik zee in mie zulf, dou 'k hier weer goud en wel zat: „Harmke" zee 'k, „dat het den doch secuur zoo wezen mouten, dat doe nait traut bist en dat hai dou sturven is. Want den harst doe oarig wis ook wel 'n wicht of meugelk wel 'n stuk of wat kregen. Nou en den har 't ja 'n oorlogsleven worden, want den harren