is toegevoegd aan uw favorieten.

Olle vrunden in Grönnegerland

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

dei ook zuk tuug hebben willen, en doe harst 't doch nait lieden wilt."

„Joa, dat was d'r van komen eurt."

„Wat dat nou aanbelangt, mag ie van geluk spreken Jantien, dat ie allennig moar ain jong hebben."

„Joa —oa —oa, dat is zoo—oo —oo."

„Mien laive tied, hai hol ie nait weer op te zuchten ? Is 't zoo slim? Joa, joen man is van zulf dood, moar dat is zoo laank al leden, en ne—e—e dat was ook ja nait zoo 'n bovenste beste, dat— te—e—."

„Holt joe astjeblieft stil, Harmke. Ik zeg d'r niks tegen, moar zuk proat oet aandermans mond dut zeèr, en slim zeer ook."

„Nou, kom, ko—o—m, ik zei mie den wel stilhollen, moar dat wait elk doch wel. En zeèr doun, dat is nou 'n onneuzele proat bie mie, as 't woarheid is, en dat is 't."

„Komaan, moar ik mout aarm neudig vot."

„Wat zit ie op knipnoagels. En joen zeun is ja zeker op zien wark, dei komt nait eerder as om 'n uur of negen in hoes ?"

„Nee—ee—ee va—a—st."

„Alweer zoo 'n óld gezucht. Hai dat is men van joe ja hail nait went."

„ Kom ik mout vot, 'k heb mien wark al te laank rusten loaten. Zoo koom 'k niks wieder.

Koomt ook ais oet Harmke en vrundelk dankboar."

„Dag Jantien, nou en as ie hier weer langs komen, koomt moar gerust eurt, nêggeliek wenneer."

„Dat dou 'k ook wel ais. Gusteroavend heb 'k hier nog in moanschien stoan te kieken.

Dou was 't ook 'n meroakel zoo mooi as 't hier leek. Dou was 't zuuver altemoal zuiver, en om aalle bladjes van dei baide linboomen zatten kloare zulvern randjes."

„Ie mouten oetschaiden Jantien, hai wat mout men van