is toegevoegd aan uw favorieten.

Olle vrunden in Grönnegerland

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

„Nou ja, dat zei mien zörg wezen. Hier, geeft 't nou moar gauw op".

„Steffen, pet doch eerst veur oogen. Wolt doe dat vergeten ?"

„Ik bin hoastig en ne "

„Enne wat ?"

„Loat mie den doch verachtig ook eten, aaltied mit joen gezemel".

„O Steffen, zoo hest nog nooit proat tegen dien ólle moeke. Wat bist huila. 0 heerenk en ik leuf dat doe noar drank stinkst.

Mien jong, mien beste jong, dou mie dat nait aan. Begun doar doch nait mit, doe worst op dei wieze net zoo wis ongelukkig. Bist in harbarg west, Steffen ? zeg mie aallens. Wie willen 't verproaten, den komt aallens nog weer terecht mit Gods hulp".

„Eet ie moar laiver, ik heb mit joen preekerij niks neudig. 't Zol ook al wat, zoo'n lutje wurmtikkertje, doar wordt men 'n aander mensk van".

„0 mien God, help mie.

Steffen, Steffen heur noar mie".

„Ja, ja, as ie ais wat aans te zeggen hebben as nou. Eet nou moar, in ploats van aal dat gesjan ter. Woarom heb ie nog gain biet had ?"

„Ik ken nait eten, as doe zóo bist".

„Nnnna, nou nog mooier, ik moak dat 'k vot koom, aans wordt 't te loat veur mie.

Jeuzelt nou moar deur om mie. Besjoer".

„Och Steffen, ik ken die nait mien jong, doe hest veul te veul had. Ik moüt mit die proaten. Blifst van oavend bie mie, net as vrouger? Want dat ie tegenswoorig aalle oavend noa zeuven wark hebben op hellen, dat leuf ik nait meer".

„Om zeuven uur koom 'k eefkes in hoes".