Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

doar sloagen, dat noabers vee, zooas katten en hounder, mie nait op mien wask loopen.

Och en overaal het he wel wat veur mie doan en hou is 't nou ? Jantien moar doe blifst moar stiekom zitten te miemern. Moak dien wark en dien striekerij nou den doch in goudeghaid aan kaant.

As doe den om zeuven uur aalles hail nuver hest, wel wait of he den nait bie die in hoes blift. Ja komaan, dat zei wezen, nait langer zitten, moar jonge, jonge, schrik zit mie zoo in leden".

„Ketair veur zeuven. Wacht, nou wil 'k nog n kedeltje vol zelv-nielk koken, dat lust hai zoo stomme geern.

'k Heb ook gauw even 'n krant hoalt, net as vrouger, den leesde liai mie zoo mooi te veuren".

„Dag Moeke, mien gommes is t nait pluus bie joe ? Krant weer op toafel, wat zei wie nou hebben?"

„Dag Steffen, dag mien jong. Hè 'k bin zoo bliede dat doe d'r bist, goa gauw zitten.

'k Heb ons ook 'n kedeltje zelv-melk kookt .

„Ie dochten doch zeker nait dat ik van oavend bie joe bleef? En—ne zelv-melk? Ha—ha—ha! Nou drinkt dat moar allennig op eurt. Ik ken van dat flauwe goud wel speien".

„Och mien jong, zóo bist vrouger nooit west, wat dust

doe dien ólle moeke zeer".

„Mien ólle moeke is 'n jeuzelgat en niks aans. Zelvmelk verachtig. Nnna, dat kun je begrijpe. Dei tied is veurbie, ik heb nou laiver wat dat bit op tong. En den koartspeulen d'r bie en kloar is Kees".

„O Steffen, ik ken die zoo nait heuren, ik smeek die

mien jong".

Bja—a—a dat wil 'k best leuven, ie wollen mie laist aaltied aan 't schoetband hangen hebben. Moar 'k zeg

Sluiten