is toegevoegd aan uw favorieten.

Olle vrunden in Grönnegerland

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

„Wat zei wie nou nog hebben? Wol ie mie dei aine gulden ook nog geven ? Greeft den moar gauw op".

„Dat ken !k ja nait inien beste jong. 'k Wol zeggen, of 't nait aal te loat weerom kwamst".

„Na, ja heb ie aans gain bodschap ? En daar roup ie mie om weer ? D'r is ook al wat aan veur 'u jong dei 't leven lust om bie zoo'n hiestentriest te zitten.

Nee hoor, dat nooit zee van Speijk, Steffen wait wel van oost.

In „De drie roemers", daar moet je weze, daar moet je zijn'.

„Ik bin dien moeke Steffen".

„Tja-a-a, doar heb ie meer schuld aan as ik. Moar ik mout vot, ik bin 't hier ook dik zat in dit duustre hoeske en dit nauwe stroatje. Ik zou je danke".

„Och mien jong, wees nait zoo huila. Hai, hest pet ja kaant op ain oor zitten. Stel die doch zóo nait aan, doe bist aaltied zoo'n beste jong west".

„Holt 't sjantern nou op? En nou roup ie mie nait weerom eurt, as ie mie te minsen gain geld geven willen. En-ne past nou op dat 't lampke brandt. Want het is doar achter zoo vol en zoo benauwd, doar ken de beste zien pooten breken.

Falderalderire, falderalderare, wij zulle vijftig oliekoeke ete. Falderalderire, falderalderare".

„ Vöt is he weer en verloren is he veur mie, glad en tetoal.

O God wat is dat hard, en nou nog allennig mit mien geld, moar gauw zulf ook, want doar lopt het op oet, ik zai 't levendeg aankomen.

O en dat zwetsen, dat snidt mie zoo deur 't hart. En wat 'n bestel het he de leste weken, sunt dat he zóo is, over dat lampke. Vrouger kwam 't nait te pas, moar as 't ais te pas kwam, den het he aaltied in duustern 't pad noar zien moeke's hoeske wel vinden kent, moar nou nait